WordPress-hostingvereisten

WordPress zelf vraagt verrassend weinig. Wat bepaalt welk abonnement je echt nodig hebt, is alles wat je erbovenop installeert. Het verschil tussen die twee is waar de meeste mensen de hostingkeuze de ene of de andere kant op verkeerd inschatten. Deze pagina scheidt beide: de platformvereisten, die vaststaan, en de vraag naar de juiste sizing, die volledig over jouw site gaat.

De platformvereisten

Dit zijn de versies die WordPress.org publiceert, en ze vormen de ondergrens die een host moet halen voordat al het andere ertoe doet:

Een host die niet kan zeggen welke PHP- en databaseversies je draait, zegt je iets. Dit zijn de vragen die het waard zijn om te stellen voordat je naar de prijs kijkt.

De geheugenlimiet die niet is wat je denkt

WordPress heeft twee geheugeninstellingen, en ze door elkaar halen is de oorzaak van veel verspilde debugtijd. memory_limit in PHP is het harde plafond dat door de server is ingesteld. WP_MEMORY_LIMIT in wp-config.php is wat WordPress aan PHP vraagt, en dat kan de PHP-instelling niet overschrijden.

WordPress vraagt standaard om 40 MB op front-endpagina's en 256 MB in de admin. Daardoor kan een site er voor bezoekers prima uitzien en omvallen zodra je de plugineditor opent of een import draait. Zie je een wit scherm of een „allowed memory size exhausted”-fout in de admin en niet op de site, dan is dit de oorzaak.

Verhoog WP_MEMORY_LIMIT naar 256 MB, en naar 512 MB als je een page builder zoals Elementor draait of een WooCommerce-winkel hebt; beide gaan routinematig boven de standaard. Verandert het verhogen niets, dan ligt het PHP-plafond eronder lager dan wat je vraagt, en alleen de host kan dat verplaatsen.

Wat je abonnement echt bepaalt

WordPress-core is klein. Een brochuresite op een goed gecachete stack is echt lichte belasting. Drie dingen verschuiven de eis, en geen daarvan is WordPress:

• Plugins. Niet het aantal, maar het soort. Dertig lichte plugins kunnen minder kosten dan één page builder, één beveiligingsscanner en één backupplugin die volgens schema draaien. Alles wat bij elk verzoek of via een cron draait, is het dure soort.
• Dynamische pagina's. Een gecachete pagina wordt geserveerd zonder PHP of de database aan te raken. Een WooCommerce-winkelwagen, een ingelogde sessie en een zoekresultatenpagina kunnen niet gecachet worden, dus die draaien elke keer PHP en queryen MySQL. Een webshop is een fundamenteel andere huurder dan een blog met exact hetzelfde verkeer.
• Gelijktijdigheid, niet bezoeken. Een maand verkeer zegt weinig. Wat de server bepaalt, is hoeveel niet-cachebare verzoeken in dezelfde seconde binnenkomen. Daarom kan een kleine site met een nieuwsbriefverzending omvallen, terwijl een grotere, stabielere site nooit omvalt.

Het abonnement bepalen

Elk abonnement hier heeft eigen CPU, RAM en SSD in plaats van een deel van een overvolle machine, en dat verschil merk je echt in de laadtijd van pagina's. Hogere niveaus voegen Redis-objectcaching toe, wat het meest uitmaakt voor precies het niet-cachebare werk hierboven: het houdt een WooCommerce-checkout snel wanneer de pagina zelf niet gecachet kan worden.

Opslag: de mediabibliotheek is het hele verhaal

Een WordPress-installatie is enkele tientallen megabytes, en de database van een normale site is klein. Wat de schijf vult, zijn uploads, en specifiek het feit dat WordPress meerdere geschaalde kopieën maakt van elke afbeelding die je toevoegt. Een fotografiesite of een winkel met een grote catalogus groeit veel sneller dan het aantal pagina's doet vermoeden, en backups die op dezelfde schijf staan, verdubbelen wat je ook als getal had.

De vereisten die niemand noemt

Twee dingen horen hier, ook al zijn het geen specificaties, omdat ze meer bepalen over hoe een site presteert dan welke versie dan ook hierboven.

Het eerste is waar de server staat. Latency wordt bepaald door afstand, en een site die op een ander continent staat dan zijn lezers, is voor elk van hen trager, ongeacht hoeveel CPU hij heeft. Een regio kiezen dicht bij je publiek kost niets en overtreft vaak een groter abonnement.

Het tweede is wat er gebeurt als de machine uitvalt. Bij shared hosting is je site een van honderden op één server, wat een single point of failure is met jouw naam erop. Op Flux wordt een site gedeployed als redundante instanties op onafhankelijke nodes, dus het uitvallen van een machine is niet hetzelfde als het verliezen van de site. Dat is een vereiste in de zin die het meest telt: die merk je pas op wanneer hij ontbreekt.

Controleren wat je nu hebt

Op een bestaande site hoef je hier niets te raden. WordPress meldt het zelf: open Gereedschap, dan Sitestatus, dan het tabblad Info. Dat toont je PHP-versie, databaseversie, PHP-geheugenlimiet en de constanten die in wp-config.php zijn ingesteld. Loopt je host achter op PHP of begrenst hij het geheugen tot minder dan 256 MB, dan zegt die pagina dat duidelijk, en het is de snelste audit die je hebt.

Veelgestelde vragen